Szablonowe vendetty irytują mnie coraz bardziej. Już dawno stwierdziłam, że takie ogólnikowe ujadanie na rzeczywistość doskonałe jest dla zbuntowanych gimnazjalistów. Więc jeśli czytam te ckliwe frazesy o ludziach, którzy czują się nierozumiani przez świat, nie mogą znaleźć miejsca w rzeczywistości, nie wiedzą, kim są, czego chcą etc., etc. — śmiech mnie ogarnia. Większość tych dramatycznych lemurów nie wie, co znaczy mieć przejebane życie. Piszą swoje tragedie z finezją sześciolatka, marudzą, żeby marudzić i myślą, że oni jedyni na świecie znajdują się w sytuacjach bez wyjścia.

I've got news for you — jesteście w błędzie.

Irytuje mnie też niewymownie wielka krucjata przeciwko takim zjawiskom jak dresy czy tępe laski, jak zachowania znane z demotywatorów.

I've got another news for you — nie zbawisz świata za pomocą swoich wypisów.

Zwłaszcza, jeśli znasz je z internetowych witryn. Zwłaszcza, jeśli nie dotyczą środowiska, w którym się obracasz. A jeśli dotyczą — zmień towarzystwo. To nie fizyka kwantowa. Zaczął mi przeszkadzać fałsz i zakłamanie — przestałam chodzić na party, na których doświadczałam uroczego lizania dupy, a potem te czekoladowe noski obserwowałam jak na swoje „przyjaciółeczki” psy wieszają. Przestałam angażować się w relacje, rozmawiać z ludźmi na siłę, szukać towarzystwa. Przestało mi przeszkadzać, że z nikim nie rozmawiam w tramwaju i na przystanku, bo nie mam ochoty prowadzić dyskusji z ludźmi, których nie lubię, z którymi nie mam wspólnych tematów. (Hej, ukryty komplement w stronę tych, z którymi rozmawiam.) Przestałam wysyłać do wielu z nadzieją, że ktoś odpowie. Przestałam mieć nadzieję, że ktoś zauważy, że jestem smutna i zła — gdy jestem i potrzebuję uwagi, idę do kogoś, żeby mu o tym powiedzieć. Przestałam czekać, aż osoby, na których mi zależy spełnią swoje obietnice i się odezwą. A co za tym idzie — przestało mi na nich zależeć.

Jesteś panią/panem(gender!) swego losu, możesz żyć jak chcesz. Możesz usunąć ze swojego życia wszystkie denerwujące cię osoby, oczywiście poza tymi, z którymi pracujesz(jeśli zmienisz pracę, zmienisz ludzi wkurwiających na innych ludzi wkurwiających, nie miejmy złudzeń) lub się uczysz. Brzmi to jak największy banał, ale największe banały mają cholernie dużo prawdy w sobie: Twoje życie jest w Twoich rękach. I tylko twoja sprawa, czy coś z tym zrobisz, czy nie.

Bo życie wcale nie jest skomplikowane, jeśli go nie komplikujesz siłę.